Przekaż darowiznę przez asystenta

Pod adresem attentio.org.pl/llms.txt stoi opis serwisu w Markdownie: petycje, strona wpłaty, dokumenty i zasady darowizny. Model dostaje z niego to samo, co człowiek z menu — bez odgadywania, która podstrona jest którą.

Formularze podpisu, wpłaty i zgód są oznaczone atrybutami WebMCP — razem 10 narzędzi w przeglądarce, w tym trzy wyłącznie do odczytu. Żadne z nich nie wysyła formularza samo: wysłanie zawsze zatwierdza człowiek. To nie jest ostrożność redakcyjna, tylko brak atrybutu toolautosubmit w kodzie.

To są narzędzia dla asystenta, który ma otwartą naszą stronę. Asystent, który jej nie otwiera, dostaje 4 osobne narzędzia z naszego serwera MCP — punkt niżej.

25 pozycji w dwóch formatach: CSV dla Stripe Agentic Commerce Suite i JSON Lines dla Agentic Commerce Protocol. Każda pozycja ma cenę w złotych, opis i adres strony, na której kończy się wpłata. Kwota własna jest w katalogu cegiełką po złotówce, bo standardy handlu nie znają pola „wpisz, ile chcesz".

Katalog jest wgrany do Stripe’a. Żeby asystent zobaczył nasze pozycje u siebie, Stripe musi jeszcze połączyć nas z tym asystentem(„Request connection") — i tego kroku dotąd nie było, więc tą drogą nie przyszło ani jedno zamówienie. Gdy przyjdzie, płatność obsłuży Stripe, a do nas wróci gotowe zamówienie.

/.well-known/ucp podaje wersję standardu, adres usługi, klucz publiczny ES256 i obsługiwane sposoby zapłaty — w tym Google Pay przez bramkę Stripe’a. Platforma, która ten profil przeczyta, wie o nas wszystko, czego potrzebuje, żeby założyć sesję zakupu. Nie musi nas o nic pytać ani nigdzie się rejestrować: sesję otwiera podpisem RFC 9421 kluczem z własnego profilu albo kluczem publicznym, który podajemy w llms.txt.

/.well-known/acp.json stoi i odpowiada, a sesje zakupu w tym standardzie są włączone — od 7 września 2026 także dla platform, którym niczego nie wydawaliśmy: token publiczny stoi w llms.txt. Żądanie bez nagłówkaAuthorization dostaje 401, nie 503.

Pod adresem attentio.org.pl/petycje/agenci/mcp stoi zdalny serwer Model Context Protocol: transport Streamable HTTP, bez uwierzytelnienia, 4 narzędzia. Trzy czytają — otwarte petycje, katalog darowizn, zasady wpłaty. Czwarte, attentio-przygotuj-darowizne, zakłada sesję darowizny na podaną kwotę i oddaje gotowy adres strony wpłaty z już wpisaną kwotą.

Obsługujemy obie ery protokołu: rewizję 2026-07-28 (metadane w nagłówkach, bez sesji) i starsze klienty, które zaczynają od uścisku initialize. Bez tego drugiego część konektorów nie połączyłaby się w ogóle.

Od 7 września 2026 ten link prowadzi wprost na stronę płatności Stripe, a nie na nasz formularz: asystent podaje adres, Ty wybierasz BLIK albo kartę i potwierdzasz w banku — bez wpisywania imienia, e-maila i zgód. Warunkiem jest publiczny klucz z llms.txt, który asystent dokłada do wywołania; bez niego dostaje adres formularza, więc kanał działa tak czy inaczej. Klucz nie zamyka drogi — odbiera anonimowość tworzeniu sesji płatniczych na naszym koncie.

Czego serwer MCP nie robi: nie obciąża karty. Okno czatu nie ma instrumentu płatniczego, więc ostatni krok — jedno kliknięcie na stronie płatności — należy do Ciebie. Tak samo działa wzorzec, na którym się wzorowaliśmy: płatność „w rozmowie" wymaga tam zapisanej karty, a poza tym przypadkiem asystent też podaje gotowy link.

Żądania platform są podpisywane (RFC 9421), a nasze odpowiedzi niosą własny podpis i skrót treści. Agenta, który przedstawia się katalogiem kluczy (Web Bot Auth), rozpoznajemy i zapisujemy — ale go nie blokujemy: tożsamość jest informacją, a wpuszczanie rozstrzyga uwierzytelnienie.